Heidematten bevestigen aan bestaand hekwerk

Door de redactie van TuinKeuzeHulp. Laatst bijgewerkt: 24 juli 2026.

Heidematten bevestig je aan een stalen hek met binddraad of tiewraps, en aan een houten schutting met krammen, telkens om de 30 tot 40 centimeter en op minimaal drie hoogtes: boven, midden en onder. De twee belangrijkste regels: trek alles strak aan zodat de mat niet klappert in de wind, en houd de onderkant 2 tot 5 centimeter vrij van de grond zodat hij niet blijvend vochtig wordt en gaat rotten. In een middag maak je zo van een kaal hek een zichtdichte, natuurlijke wand.

Werkzaamheden op eigen risico.

Waarom een heidemat tegen een hek de populairste privacycombinatie is

Voordat we aan de slag gaan, even waarom deze combinatie zo veel wordt gekozen. Een kaal stalen hek, of dat nu een dubbelstaafmat, een gaaspaneel of een betonstaalmat is, geeft stevigheid en inbraakwerendheid maar geen enkele privacy: je kijkt er zo doorheen. Een schutting geeft privacy maar is duur en fors werk. De heidemat pakt het beste van beide: het staal blijft de dragende, stevige constructie, en de mat levert in een middag de zichtdichtheid en de natuurlijke, groenbruine uitstraling. Samen kost dat een fractie van een dichte schutting, en je houdt de flexibiliteit om de mat later te vervangen zonder aan de constructie te komen.

Er is nog een reden waarom natuurmatten aan populariteit winnen: ze zijn onbehandeld en chemievrij, gemaakt van geperste heidetakken die met verzinkt staaldraad zijn samengebonden. Dat maakt ze vriendelijk voor vogels en insecten, en het verklaart waarom natuurlijke afscheidingen steeds vaker worden aangeraden boven kunststof of dicht gelakt hout. Een heidemat vergrijst licht in de loop van de jaren en wordt daardoor juist mooier in het tuinbeeld, in plaats van dat hij eruit gaat zien als een verweerd product.

De keerzijde die je vooraf moet kennen: een heidemat is geen eeuwig product. Bij droge plaatsing zonder grondcontact is ruim vijftien jaar haalbaar, maar op een natte, schaduwrijke plek of met de onderkant in de aarde kan dat fors korter uitvallen. Juist daarom draait de rest van dit artikel om twee dingen: strak bevestigen en de onderkant vrijhouden.

Wat je nodig hebt

Voor een stalen hek (dubbelstaafmat, gaaspaneel of betonstaalmat): binddraad of stevige tiewraps (kabelbinders), een kniptang en werkhandschoenen. Voor een houten schutting: krammen (u-vormige nietjes) en een hamer, of schroeven met grote ringen. Verder een trap, en bij voorkeur een tweede persoon om de mat strak te houden terwijl je bevestigt.

Werkhandschoenen zijn geen luxe: de kopse einden van het draad in de mat zijn scherp, en een dubbelstaafmat heeft harde, soms uitstekende draadeinden. Een trap of stevige opstap heb je nodig omdat je de mat het beste van bovenaf begint te bevestigen; op je tenen reiken terwijl je een mat strak moet houden, gaat niet goed samen.

Kies je binddraad, neem dan groen of zwart gecoat ijzerdraad; dat valt weg tegen de mat en het hek en roest niet zo snel. Voor tiewraps geldt: gebruik uitsluitend zwarte, uv-bestendige exemplaren van buitenkwaliteit. Gewone witte tiewraps uit de gereedschapslade worden binnen een of twee zomers bros door de zon en knappen dan af, precies wanneer je ze nodig hebt tijdens een storm.

Hoeveel mat je nodig hebt en welk gewicht (dus welke zichtdichtheid) bij je past, staat in onze mattenvergelijking: een mat van 1700 gram per m² blokkeert zo’n 75 procent van het zicht, lichtere matten laten meer door. Meet de lengte van je hek op en tel er wat overlap bij op, want opeenvolgende matten laat je een paar centimeter overlappen om kieren te voorkomen. Reken bij de hoogte op de mat die net iets korter is dan je hek, zodat je de onderkant vrij van de grond kunt houden.

Bevestigen aan een dubbelstaafmat of gaashek

Dit is de populairste en sterkste combinatie: het stalen hek levert de stevigheid en inbraakwerendheid, de heidemat de privacy en de natuurlijke look.

1. Begin in een hoek. Rol de mat een klein stukje uit en houd hem tegen het hek, met de bovenkant op de gewenste hoogte.
2. Bevestig eerst de bovenkant. Trek een stuk binddraad of een tiewrap om het bovenste horizontale draad van het hek en om het binddraad van de heidemat zelf (niet om de losse heidetakjes, die trekken door). Zet vast en trek strak aan.
3. Werk naar beneden. Bevestig op minimaal drie hoogtes (boven, midden, onder) en om de 30 tot 40 cm in de breedte. Hoe strakker en vaker, hoe minder de mat kan bewegen.
4. Rol verder uit en herhaal. Laat opeenvolgende matten een paar centimeter overlappen zodat er geen kier ontstaat.
5. Knip uitstekende draadeinden af en buig ze naar de heidekant weg, zodat niemand zich eraan bezeert.

Tiewraps zijn sneller, binddraad is onopvallender en uv-bestendiger op de lange termijn; buitenkwaliteit (zwarte, uv-bestendige) tiewraps zijn een prima middenweg. Een praktische werkwijze: hang de mat eerst met een paar tiewraps losjes op zodat hij blijft hangen, controleer of hij recht en op de goede hoogte zit, en zet hem daarna pas definitief en strak vast. Zo hoef je niet alles opnieuw te doen als de mat scheef blijkt te hangen.

Wil je een extra strakke en professionele afwerking, dan bestaan er speciale bevestigingsclips voor dubbelstaafmatten (in de hekwerkbranche bekend als het “u-tje” of de u-strop). Die klem je om de verticale staaf van de mat en creëren een vast bevestigingspunt. Voor het ophangen van een heidemat is dat meestal overkill, maar het is goed om te weten dat het bestaat als je een zwaardere mat of een zichtdoek stevig wilt spannen.

Bevestigen aan een houten schutting

Tegen een bestaande houten schutting geef je met een heidemat in een uur een tweede leven aan verweerd hout.

1. Houd de mat tegen de schutting, bovenkant op hoogte.
2. Sla krammen over het binddraad van de heidemat heen in het hout, om de 30 tot 40 cm.
3. Werk ook hier op meerdere hoogtes en trek de mat strak terwijl je bevestigt.
4. Als alternatief voor krammen kun je schroeven met een grote ring (carrosseriering) gebruiken; die klemmen het binddraad vast en zijn later makkelijker te verwijderen.

Sla de krammen over het binddraad van de mat heen, niet dwars door de heide. Het binddraad is de dragende structuur van de mat; daaraan hangt het gewicht. Sla je een kram willekeurig door de heidetakjes, dan trekt die op termijn los. Werk ook hier op minimaal drie hoogtes en houd tussen de bevestigingspunten 30 tot 40 cm aan.

Een verweerde maar nog stevige schutting krijgt zo een compleet nieuw gezicht in ongeveer een uur. Belangrijk is wel dat de schutting zelf nog stevig staat: een heidemat maakt een wankele schutting niet steviger, hij voegt juist windvang toe. Loop dus eerst de palen en de bevestiging van de schutting na voordat je er een dichte mat tegenaan hangt, want een dichte mat vangt merkbaar meer wind dan een kale of half-open schutting.

De onderkant vrij van de grond: de belangrijkste regel

Zet de mat niet strak op de tegels of de aarde, maar houd hem 2 tot 5 centimeter vrij van de grond. De onderkant is de plek waar een natuurmat als eerste sneuvelt: permanent bodemvocht laat de heide en het draad rotten. Die paar centimeter lucht is het verschil tussen een mat die enkele jaren meegaat en een die ruim vijftien jaar mooi blijft. Wil je de onderrand toch afwerken, leg er dan een tegel of een smalle betonband onder in plaats van de mat de grond in te drukken.

Strak aantrekken tegen klapperen

De tweede grote sloper is wind. Een los bevestigde mat klappert bij elke vlaag, en op de plekken waar hij tegen het hek slaat, slijt het draad door tot de mat gaat rafelen en loslaten. Voorkom dat door overal strak aan te trekken en liever een bevestigingspunt te veel dan te weinig te gebruiken. Op winderige, open plekken mag je de 30 cm gerust terugbrengen naar 25 cm. Een bijkomend voordeel: een strak gespannen mat oogt ook veel netter dan een die bol staat.

Onderhoud: bijna niets

Heidematten zijn onbehandeld en chemievrij; je hoeft ze niet te beitsen of te verven, en dat hoort ook niet. Het enige onderhoud is een keer per jaar de bevestigingspunten nalopen (zeker na een stormachtige winter) en losgeraakte draadjes opnieuw vastzetten. Verder laat je de natuur zijn werk doen: de mat vergrijst licht en wordt juist mooier in het tuinbeeld.

Hoeken, randen en een nette bovenkant

De bovenkant is wat mensen als eerste zien, dus werk die netjes af. Zorg dat de bovenrand van de mat overal op dezelfde hoogte zit, iets onder of gelijk met de bovenkant van het hek. Steekt de mat boven het hek uit, dan gaat dat deel zonder steun klapperen en slap hangen; knip het af of vouw het om en bind het vast. Aan de bovenkant kun je de mat ook afwerken met een dunne lat of een afdekprofiel voor een strakke lijn, maar noodzakelijk is dat niet.

Bij een binnen- of buitenhoek laat je de matten elkaar overlappen in plaats van ze op de hoek af te knippen; zo blijft de hoek dicht en ontstaat er geen kier waar je net doorheen kijkt. Bij een buitenhoek buig je de mat rond het hek en bevestig je hem aan beide zijden extra stevig, want juist op een hoek trekt de wind.

Aan de zijkanten, waar een mat eindigt tegen een muur of paal, bevestig je het laatste stuk extra vaak. De rand is de plek waar wind onder de mat kan komen en hem kan optillen; een paar extra bevestigingspunten daar voorkomen dat de mat op termijn losraakt.

Wind: de reden dat bevestiging alles bepaalt

Het is de moeite waard om te begrijpen waarom strak bevestigen zo belangrijk is, want dan snap je waarom die extra tiewrap de moeite loont. Een dichte heidemat werkt als een zeil: hij vangt wind. Zit hij los, dan bolt hij op bij elke vlaag en slaat hij terug tegen het hek. Op de plekken waar de mat tegen het staal of hout slaat, schuurt het binddraad door tot het knapt, en dan begint de mat te rafelen en stukje bij beetje los te komen. Een mat die na twee jaar aan flarden hangt, is bijna nooit versleten door ouderdom maar kapotgeslagen door wind.

De oplossing is simpel en goedkoop: bevestig vaker dan je denkt dat nodig is. Liever een bevestigingspunt te veel dan te weinig. Op beschutte plekken volstaat om de 40 cm; op open, winderige plekken en aan de kust ga je naar om de 25 cm, en verdicht je vooral de randen en hoeken. Een strak gespannen mat beweegt niet, klappert niet en gaat daardoor jaren langer mee, en hij oogt bovendien veel netter dan een mat die bol staat.

Veelgestelde vragen

Verder kiezen?

• Tuinmatten: heide, riet en kokos
• Hekwerk en dubbelstaafmatten
• Tuinschermen: hazelaar, wilg en bamboe
• Snelle privacy in de tuin: 7 oplossingen

Deze pagina bevat een affiliate-link; kopen via onze links kost jou niets extra. Werkzaamheden op eigen risico.